15 Лістапада

Гервяты: цуд з цудаў – касцёл…

Думкі ўслых
152 0 30
Памер шрыфта:
  • A
  • A
  • A

Уласна кажучы, сюды з-за яго ўсе і прыязджаюць. Пабачыць тое дзівоснае велічнае збудаванне, сфатаграфавацца на тэрыторыі, поўнай цікавостак, паглядзець на алтар, які паўтарае форму храма, паслухаць (калі пашанцуе) старадаўні арган…

Тэрыторыя Тройцкага касцёла ў Гервятах.

Не сталі выключэннем і мы. Праўда, мой брат з жонкай тут былі ўжо, а вось я і мае пляменніцы бачылі ўсё толькі на фота. І ўсё ж не думалі, што моцна здзівімся.

– Пачакайце, – пасміхаўся Ігар, – вось толькі згледзіце яго ў натуры…

Прыпаркаваліся прама насупраць Троіцкага касцёла. Выйшлі. І згледзелі. АХ!!!! Высокім шпілем – у самае сэрца!

Тэрыторыя яго адразу мне нагадала тэрыторыю касцёла ў Мосары. Вядома ж, яны розныя, вельмі розныя. Але ў той жа час і падобныя – арыгінальнасцю, адметнасцю, дагледжанасцю, прыгажэннымі ландшафтамі з разнастайнымі раслінамі і малымі архітэктурнымі формамі…

Гервяты. Троіцкі касцёл.

Якраз падчас нашага прыезду маладажоны наладзілі тут фотасесію. Доўгую. Практычна ўвесь час, пакуль мы хадзілі па тэрыторыі, даводзілася старацца, каб не трапіць у кадр.

– Можа, яны будуць вянчацца?! – запыталася мая нявестка Лена ў адной з госцяў.

– Не, – адказала тая. – Толькі фотасесія.

– Шкада, – патлумачыла нам Лена. – Тады можна было б паслухаць арган…

Арган у Троіцкім касцёле в.Гервяты.

Кажуць, што яго спецыяльна стваралі для гэтага касцёла, пад тамтэйшую адмысловую акустыку. А вышыня касцёла ў Гервятах, між іншым, 61 метр! Хтосьці нават сцвярджае, што 64.

Але пакуль мы не робім спробы зайсці ўнутр, а разглядаем адмысловыя кветкі, кусты і дрэвы на тэрыторыі. Якое ж тут хараство!!! Самыя разнастайныя хвойныя самых разнастайных формаў і колераў. Цудоўныя куточкі для адпачынку і адасобленасці. Тут, як мне асабіста – у Чэхіі, Вене, Рыме альбо Парыжы, проста хочацца сядзець ля сценаў, разглядаць будынак і думаць пра штосьці ўзвышанае, душэўнае і духоўнае.

І нічога, што на дварэ – позняя восень. Хвойныя – самыя выгадныя расліны, прыгожыя ў любую пару года. А яшчэ тут цвілі хрызантэмы! Вялікімі кустамі, якія мы са здзіўленнем разглядалі. Так позна – і такая любата!

Тэрыторыя Троіцкага касцёла ў в.Гервяты.

Прыгадваем тое, што чыталі і чулі пра касцёл у Гервятах. Што пабудаваны ён у неагатычным стылі з захаваннем усіх прапорцый і канонаў готыкі. Што гэтае месца намоленае стагоддзямі, бо калісьці тут стаяў драўляны касцёл ажно 1536 года ўзвядзення. Кажуць, з цягам часу ён прыйшоў у поўную непрыдатнасць. Уяўляю сабе, як жа сумна было мясцовым жыхарам глядзець на тое...

Будаваўся касцёл у гонар Святой Тройцы з 1899-га па 1903-і год. Што, улічваючы яго памеры, можна ўспрымаць як фантастыку, праўда?! Бо за мяжою многія будынкі ўзводзіліся, напрыклад, дзесяцігоддзямі і нават пасля гэтага заставаліся недабудаванымі.

Моўчкі пастаялі мы ля магілы ксяндза Леаніда Несцюка, які зрабіў з касцёла і яго тэрыторыі французскія Нотр-Дам і Версаль. Ён зарана пайшоў з жыцця – на 62-м годзе… А каб жыў… Думаю, нам было б вельмі цікава сустрэцца з ім асабіста і пагутарыць. Як пашчасціла колькі гадоў таму ў Мосары сустрэць ксяндза Юозаса Бульку.

Пахаванне ксяндза Леаніда Несцюка ў Гервятах.

Гэта пасля вяртання з Гервятаў я прачытала, што Леанід Нясцюк, аказваецца, менавіта да Булькі і звяртаўся па парады наконт добраўпарадкавання тэрыторыі! Значыць, мае высновы правільныя.

А яшчэ ксёндз Леанід запомніўся ўсім надзвычай добрым і справядлівым чалавекам. Чытаў пропаведзі і малітвы на трох мовах – польскай, літоўскай і беларускай. І пры ім касцёл не зачыняўся на замок да позняй ночы.

– А можна зайсці ўнутр, касцёл адчынены? – нясмела запыталіся мы ў мужчыны, які зграбаў на тэрыторыі непадалёк ад уваходу апалае лісце.

– Так, заходзьце! – прыветна адказаў той.

І зноў замінаючы фотасесіі маладажонаў, мы адзін за адным заходзім. Унутры – ніводнага чалавека, святло практычна не гарыць, маўчыць і старажытны арган. Але тыя пачуцці, якія ахопліваюць душу, словамі не перадаць.

Алтар Троіцкага касцёла ў в.Гервяты.

Мы адны, але ўсё роўна перамаўляемся толькі шэптам. Глядзім на алтар, чые абрысы паўтараюць касцёл, на той самы арган, марачы ўсё ж пачуць яго гучанне – хоць калі, хоць з якой нагоды…

І хаця мы спяшаемся ехаць далей…

– Я пасяджу хоць тры хвіліны, – звяртаюся да сваіх.

І пераходжу на ўнутраны маналог. Як жа хораша і ўзрушліва пачуваешся, ажно да слёз! Аа-а-а-а-а-а, пакіньце мяне тут!!!!!!

...Выйшаўшы з касцёла, не магу ўтрымацца і фатаграфую яго яшчэ і з гэтага боку, праз дарогу.

Троіцкі касцёл у в.Гервяты.

Ну, і набыць магніцікі на памяць – справа абавязковая! 🙂 Мае пляменніцы згледзелі вельмі цікавы – з драўлянай асновай, рассоўны, бы тая батлейка. Вядома, замаўляю такі ж і я. Што асабліва парадавала дома, дык тое, што сам магніт аказаўся моцным. Учапіўся за халадзільнік трывала – не адарваць. У адрозненне ад… Раскажу наступным разам.

Магніцік з Гервятаў на памяць.

Тым часам у маёй няўрымслівай пляменніцы Юлі засталася яшчэ адна нявыкананая справа, пра якую я ўжо згадвала. Пакаштаваць знакаміты смаргонскі пламбір з выявай мішкі!

Ну і што з таго, што Гервяты – гэта ўжо вёска Астравецкага, а не Смаргонскага раёна. Вобласць усё адно Гродзенская. Пабегла наша Юля ў бліжэйшую краму, месцазнаходжанне якой выхапіла спрактыкаваным вокам… І – вось фірмовы пачастунак, у руках кожнага! Праўда, выява мішкі тут не на самой накрыўцы, а збоку.

Фірмовы смаргонскі пламбір.

У руках яго грэць і давялося! 🙂 Бо хаця пасля туману і вызірнула сонца, было халаднавата. Смачны пламбір! Усе, апрача вадзіцеля, елі па дарозе ўжо. Вадзіцель з’еў дома на наступную раніцу! 🙂

…Яшчэ пасля выхаду з касцёла мы спусціліся да месца, дзе ў 19 стагоддзі стаяў вадзяны млын. Задумліва паназіралі за вадаспадзікам пад мостам.

Усё цячэ, усё змяняецца… Але няхай гервяцкі касцёл у гонар Найсвяцейшай Тройцы вытрымае выпрабаванне стагоддзямі і нават тысячагоддзямі! Бо нездарма ж у свой час з-за таго, што размываўся яго падмурак, будаўнікі… змянілі рэчышча Лошы! Ён варты гэтага. Гонар і слава!

Фота аўтара і з адкрытых інтэрнэт-крыніц.

Падпісвайцеся на наш канал у Telegram, групы ў Facebook, «УКантакце», у «Аднакласніках» – і будзьце ў курсе свежых навінаў! Толькі цікавыя відэа на нашым канале YouTube, далучайцеся!

152 0 30

1 Звезда2 Звезды3 Звезды4 Звезды5 Звезд (2 оценок, среднее: 5,00 из 5)
Рэдактар беларускай версіі сайта, журналіст, блогер

Каб перайсці да абмеркавання, выканайце уваход або зарэгіструйцеся

Наверх