15 Лістапада
15.11.2018

Як на карпаратыве распазнаць патэнцыяльную ахвяру алкагольнай залежнасці. Сімптомы пачатку хваробы

logo
Без алкаголю
431 0 53
Памер шрыфта:
  • A
  • A
  • A

Алкагалізм – хвароба, якая не з'яўляецца за адзін дзень. Развіццю паталагічнай залежнасці папярэднічаюць месяцы і гады празмернага піцця. Але пытанне, дзе тая мера, пасля якой пачынаецца гісторыя хваробы, не прадугледжвае адназначнага адказу. Як правіла, калі хваравітая цяга становіцца відавочнай, змагацца з ёй ужо цяжка. Патрабуюцца каласальныя намаганні таго, хто захварэў, яго наваколля і мноства спецыялістаў.

Але сімптомы навальніцы, якая насоўваецца, можна распазнаць задоўга да таго, як грымне гром. Дастаткова больш уважліва прыгледзецца да сябе або блізкага чалавека, скажам, на сямейным ці карпаратыўным свяце. Пра тое, што паказвае на патэнцыяльную пагрозу развіцця залежнасці ад алкаголю, журналіст партала Здаровыя людзі спыталася ў вядучага навуковага супрацоўніка аддзела наркалогіі РНПЦ псіхічнага здароўя Уладзіміра Максімчука.

Прыкметы рызыкоўных паводзінаў

Аб'ектыўна, алкагалізм – адна з тых хвароб, на пачатковай стадыі якой чалавек не адчувае сябе хворым. Наадварот, алкаголь – прычына хваробы – паляпшае настрой, ад яго з'яўляецца эйфарыя і лёгкасць, адчуванне прыліву сіл... Але гэта перакручаны станоўчы эфект, вынік уздзеяння алкаголю на галаўны мозг і цэнтральную нервовую сістэму чалавека. Зрэшты, гэта і ёсць той самы «кручок», на які трапляе патэнцыяльная ахвяра.

Адной з прыкмет таго, што чалавек знаходзіцца ў групе рызыкі, можа служыць прадчуванне будучага застолля. Прычым ажыўленне і радасць выклікае не столькі падзейнасць мерапрыемства і магчымасць добра правесці вечар у душэўнай кампаніі, колькі наяўнасць алкаголю на свяце.

 
Уладзімір Максімчук
Вядучы навуковы супрацоўнік аддзела наркалогіі РНПЦ псіхічнага здароўя
Чалавек знаходзіцца ў нецярплівым чаканні, пры думках і размовах пра тое, як «гульне», у яго загараюцца вочы, з'яўляецца румянец. Ён з непадробнай цікавасцю падтрымлівае ўсе «алкагольныя» тэмы…

Наступная прыкмета выяўляе сябе непасрэдна падчас банкету, дзе ўсе госці падзяляюцца на тых, хто не п'е зусім, тых, хто п'е, але закусвае. І, уласна, тых, хто цалкам перакананы ў тым, што «закуска градус крадзе».

 
Уладзімір Максімчук
Вядучы навуковы супрацоўнік аддзела наркалогіі РНПЦ псіхічнага здароўя
У людзей, якія п'юць часта і шмат, рэфлекс заядання адсутнічае. Яны ў ім не маюць патрэбы.

Так што класічная «кіношная» карцінка – выпітую чарку занюхаць скарынкай хлеба альбо кулаком – у дадзеным выпадку не прыкмета сілы і брутальнасці. Хутчэй наадварот, гэта «слабое звяно», якое паказвае на высокую схільнасць хваравітай залежнасці ад алкаголю.

Яшчэ адна прыкмета - павышэнне талерантнасці (пераноснасці) да алкаголю.

На агульных застоллях абавязкова знойдзецца той, хто п'е нароўні з усімі, але даўжэй застаецца цвярозым. Вядома, рабіць выснову, што ён у зоне рызыкі па захваральнасці на алкагалізм, па меншай меры нелагічна. На тое, як хутка чалавек дойдзе да кандыцыі, уплывае мноства фактараў: вага, рост, узрост, стан здароўя, хуткасць метабалізму і інш. Аднак, калі раней ваш сябар ці калега на святах з алкаголем «фінішаваў» разам з астатнімі, а зараз раптам п'е і не п'янее, ёсць верагоднасць, што ўжывае ён часцей за іншых. І цяпер яго «трэніраванаму» арганізму для атрымання скажонага кайфу трэба больш алкаголю.

 
Уладзімір Максімчук
Вядучы навуковы супрацоўнік аддзела наркалогіі РНПЦ псіхічнага здароўя
Прывяду просты прыклад. Для чалавека, у якога няма паталагічнай залежнасці, 5,5 праміле алкаголю ў крыві – смяротная доза. Але крымінальныя зводкі перыядычна выдаюць выпадкі, калі затрымліваюць кіроўцаў у такой жа ступені ап'янення. Тое, што для адных раўназначна смерці, для іншых – стан, пры якім яны яшчэ і за руль садзяцца! Але, паверце, нават для самага «загартаванага» волата знойдзецца свая доза, якая яго зваліць. Іншая справа, што ў людзей, якія даўно і часта злоўжываюць спіртным, талерантнасць да яго вельмі высокая.

Любое свята, як вядома, заканчваецца. Добра, калі ваша скончылася тым, што ранкам усе з добрым самаадчуваннем і настроем прыйшлі на працу.

Патэнцыяльнай ахвяры алкагольнай хваробы застолле, якое прайшло, як правіла, адгукаецца і на наступны дзень. З-за галаўнога болю, адчування разбітасці і моташнасці праца не ідзе і ўсё валіцца з рук. Адзінае выратаванне – выбіць клін клінам. Зняцце сімптомаў пахмелля новай дозай алкаголю (куфлем піўка ці чаркай чаго мацнейшага) – дрэнная прыкмета. Такое ці падобнае разавае «лячэнне» яшчэ не падстава ставіць дыягназ, але трэба быць напагатове. Звычка прыводзіць сябе ў пачуццё алкаголем шматразова скарачае шлях чалавека ад здароўя да хваробы.

І, нарэшце, амнестычная прыкмета. Каб яе выявіць, дастаткова пачаць дзяліцца з сябрамі і калегамі ўражаннямі аб мерапрыемстве, якое прайшло напярэдадні. Калі знойдзецца небарака, які памятае, як захоплена апладзіраваў віншавальнай прамове кіраўніка на пачатку мерапрыемства, але зусім нічога пра дакучлівыя прыставанні да таго выпіць на брудэршафт, ведайце – перад вамі чалавек, які моцна рызыкуе стаць залежным ад алкаголю.

 
Уладзімір Максімчук
Вядучы навуковы супрацоўнік аддзела наркалогіі РНПЦ псіхічнага здароўя
Ёсць такое паняцце – алкагольны палімпсест, або лапікавая памяць. Чалавек, які ўжывае алкаголь часцей і ў большай колькасці, чым трэба было б, на пачатковых этапах развіцця хваробы можа пакутаваць ад лёгкіх правалаў у памяці. Падзеі, якія прайшлі напярэдадні і суправаджаліся застоллем, ён памятае ўрыўкамі. Калі не спыніцца своечасова, не абмежаваць сябе ва ўжыванні алкаголю, справа можа дайсці да таго, што чалавек наогул перастане памятаць пра тое, што адбывалася пад уздзеяннем алкаголю. Уласна, у гэтым і ёсць небяспека «п'яных» злачынстваў – чалавек іх здзяйсняе, а на наступны дзень абсалютна нічога пра гэта не памятае.

Безумоўна, пералічаныя прыкметы самі па сабе не з'яўляюцца дастатковай падставай да выкрыцця чалавека ў алкагалізме. Кіраўніцтва па наркалогіі, якім карыстаюцца вопытныя спецыялісты для вызначэння дакладнага дыягназу, таўшчынёй з кулак дарослага моцнага мужчыны.

Але звярнуць увагу на мікрасімптомы – зусім не лішняе. Каб паказаць блізкаму чалавеку на небяспеку, якая яго падпільноўвае, і, цалкам верагодна, дапамагчы набрацца рашучасці звярнуцца да спецыяліста. На самых пачатковых стадыях усвядоміць і перамагчы залежнасць прасцей і лягчэй нават без спецыфічных лекавых сродкаў. Чаго не скажаш пра час, калі мікрасімптомы перарастуць у відавочныя прыкметы хваробы.

Матэрыялы на сайце 24health.by носяць інфармацыйны характар і прызначаныя для адукацыйных мэтаў. Інфармацыя не павінна выкарыстоўвацца ў якасці медыцынскіх рэкамендацый. Ставіць дыягназ і прызначае лячэнне толькі ваш урач. Рэдакцыя сайта не нясе адказнасці за магчымыя негатыўныя наступствы, якія ўзніклі ў выніку выкарыстання інфармацыі, размешчанай на сайце 24health.by.

431 0 53

Член Беларускага саюза журналістаў. Лаўрэат прэміі Беларускага саюза журналістаў.
Наверх